راهنمای تشخیص و درمان اختلال شخصیت پارانویید (PPD)

به گزارش وبلاگ ورزشی، افراد مبتلا به اختلال شخصیت پارانویید (PPD) نسبت به دیگران احساس بی اعتمادی شدیدی دارند و تصور می نمایند که دیگران قصد سو استفاده، فریب یا آسیب رساندن به آن ها را دارند و معمولا هم دلیلی منطقی برای این احساس بی اعتمادی و ترس وجود ندارد. این افراد احساس می نمایند که هر لحظه ممکن است بدون دلیل توسط دیگران آسیب ببینند. این اختلال تأثیر بسزایی در روابط این افراد با خانواده، دوستان و همکارانشان دارد.

راهنمای تشخیص و درمان اختلال شخصیت پارانویید (PPD)

اختلال شخصیت پارانویید از جمله اختلالات شایع حوزه سلامت روان است. متخصصان تخمین می زنند که حدود 4.41٪ از انسان ها به این اختلال مبتلا هستند. این بیماران در اعتماد کردن یا برقراری روابط نزدیک با دیگران همواره مردد هستند زیرا نگران این مسأله هستند که اطلاعاتی که درباره خودشان ابراز می نمایند ممکن است در آینده علیه خودشان استفاده گردد. آن ها معمولا درباره وفاداری دوستان و وفاداری همسر یا شریک زندگی خود شک دارند. همچنین عموما به شدت اهل حسادت کردن هستند و ممکن است در کوشش برای توجیه حسادت خود، دائما فعالیت ها و انگیزه های همسر یا شریک زندگی خود را زیر سؤال ببرند. بنابراین، کنار آمدن با بیماران مبتلا به اختلال شخصیت پارانویید سخت است. وقتی که دیگران به آن ها پاسخ منفی می دهند، این پاسخ ها را معمولا به عنوان تأیید سوظن اصلی خود در نظر می گیرند.

در این مقاله از وبلاگ ورزشی مگ ابتدا ابعاد مختلف اختلال شخصیت پارانویید تشریح شده و سپس دلایل بروز و علائم این اختلال به همراه گزینه های درمانی موجود آنالیز شده است.

اختلال شخصیت پارانویید چیست؟

در سال 1980، انجمن روان پزشکی آمریکا برای اولین بار تعریف اختلال شخصیت پارانویید را در سومین ویرایش از راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-III) منتشر کرد.

افراد مبتلا به اختلال شخصیت پارانویید دارای ویژگی های شخصیتی شکاک، با حسادت بالا و غیر بخشنده هستند. بعضی از پزشکان همچنین معتقدند که افراد مبتلا به این اختلال دارای صفات دیگری هم هستند از قبیل اینکه اهمیت بیش از حدی برای خود قائل هستند و افکار خصومت طلبانه ای دارند.

غالبا، این بیماران تصور می نمایند که دیگران به آن ها آسیب رسانده اند یا قصد آسیب رساندن دارند. آن ها درباره توهین های احتمالی، کوتاهی ها، تهدیدها و بی وفایی ها بسیار هشیار هستند و در اظهارات و رفتار دیگران به دنبال معانی پنهان دال بر این رفتارها هستند. آن ها با دقت زیاد رفتار دیگران را برای یافتن شواهدی که سوظن آن ها را تأیید کند، آنالیز می نمایند. به عنوان مثال، آن ها ممکن است پیشنهاد یاری را سوء تعبیر نمایند و تصور نمایند که این پیشنهاد بدان معنی است که آن ها قادر به انجام آن کار به تنهایی نیستند.

  • انواع اختلالات روانی و علائم آن ها

افراد مبتلا به این اختلال اگر به هر طریقی تصور نمایند که شخصی به آن ها توهین نموده یا آسیب رسانده است، به هیچ وجه آن شخص را نمی بخشند. آن ها در پاسخ به این صدمات خیالی که وجود خارجی هم ندارند تمایل به حمله متقابل به آن فرد یا عصبانی شدن دارند. از آنجا که آن ها به دیگران اعتماد ندارند، به شدت خودمختار و مستقل هستند.

افراد مبتلا به اختلال شخصیت پارانویید معمولا از طرف دیگران احساس تهدید و خطر می نمایند، به همین دلیل معمولا تمایلی به مراجعه به درمانگر یا مشاور یا داوطلب شدن برای مطالعات بالینی ندارند. در نتیجه، بسیاری از درمانگران و مشاوران تجربه کمی در تشخیص و درمان این اختلال دارند. علاوه بر این مطالعات بالینی یا دستورالعمل های درمانی زیادی برای این اختلال در دسترس نیست.

اختلال شخصیت پارانویید می تواند به عنوان یک اختلال مستقل بروز پیدا کند. با این حال، افرادی که دارای شرایط زیر هستند هم ممکن است علائم این اختلال را نشان دهند؛

  • اسکیزوفرنی
  • حالات اسکیزوافکت و اختلال دو قطبی
  • بیماری آلزایمر
  • آسیب مغزی

علائم اختلال شخصیت پارانویید

افراد مبتلا به این اختلال نسبت به دیگران بی اعتماد یا مشکوک هستند. آن ها معمولا تمایل دارند دیگران را به عنوان تهدید ببینند و معمولا احساس می نمایند که دیگران قصد دارند به آن ها آسیب برسانند یا آن ها را فریب می دهند. این اختلال مانع از اعتماد به دیگران و شکل دادن روابط نزدیک و معنی دار می گردد.

بعضی از علائم و نشانه های دیگر اختلال شخصیت پارانویید به توضیح زیر هستند؛

  • افزایش غیرعادی سطح هوشیاری
  • حساسیت به انتقاد
  • پرخاشگری
  • سخت گیری عاطفی
  • احتیاج بیش از حد به تنها بودن یا تنها کار کردن

مسائل مربوط به سوءمصرف مواد هم در میان مبتلایان به این اختلال شایع است.

  • همه چیز درباره اختلال بیش فعالی (ADHD) در عظیمسالان

تشخیص اختلال شخصیت پارانویید

برای تشخیص قطعی این اختلال روان پزشک یا روان درمانگر فرد را ارزیابی می نماید تا ببیند آیا معیارهای اختلال شخصیت پارانویید را که در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی تعیین شده، برآورده می نماید یا خیر.

راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، اختلال شخصیت پارانویید را تحت عنوان بی اعتمادی و سوءظن عمیق نسبت به دیگران توصیف می نماید. طبق این راهنما، افرادی که چنین احساساتی دارند انگیزه دیگران را معمولا بدخواهانه و کینه توزانه تفسیر می نمایند.

متخصصان سلامت روان فقط در صورتی که فرد حداقل چهار نمونه از معیارهای زیر را داشته باشد، می توانند او را مبتلا به اختلال شخصیت پارانویید بدانند؛

  • مشکوک بودن به دیگران درباره اینکه آن ها ممکن است قصد سوءاستفاده، آسیب رساندن یا فریب را داشته باشند.
  • نگرانی درباره اعتماد کردن و همچنین وفاداری اعضای خانواده، دوستان یا همکاران.
  • اجتناب از اعتماد به دیگران به دلیل ترس از اینکه ممکن است مردم هرگونه اطلاعات شخصی ارایه شده را علیه خودش استفاده نمایند.
  • تفسیر سخنان دیگران یا رویدادهای مختلف به عنوان تحقیر یا تهدید بدون وجود توجیهی منطقی.
  • نگه داشتن کینه ها.
  • تصور حمله به شخصیت و شهرت فرد از سوی دیگران بدون اینکه این مسأله برای کسی مشهود باشد و رفتار پرخاشگرانه در پاسخ به این حملات فرضی.
  • سوظن درباره خیانت همسر یا شریک زندگی بدون توجیهی منطقی.

بعضی از معیارهای تشخیصی این اختلال با معیار اختلالات دیگر تا حدودی هم پوشانی دارند که در ادامه آورده شده اند؛

  • اختلال دو قطبی
  • اسکیزوفرنی
  • اختلال افسردگی با ویژگی های روان پریشی
  • سایر اختلالات روان پریشی

به دلیل این همپوشانی، متخصص بهداشت روان فقط در صورتی می تواند اختلال شخصیت پارانویید را تشخیص بدهد که علائم در حالت کلی قابل انتساب به یکی از شرایط فوق نباشد.

علل بروز اختلال شخصیت پارانویید

بیشتر مطالعاتی که به آنالیز علل اختلالات روان شناختی مختلف پرداخته اند، اختلالات شخصیت را به صورت گروهی آنالیز نموده اند. به همین دلیل، شناسایی علل بروز یک اختلال شخصیتی خاص مانند اختلال شخصیت پارانویید سخت است.

با این حال، طبق یک پژوهش که در سال 2017 صورت گرفته است، شواهد به طور مداوم نشان داده اند که ضایعه های روانی در دوران کودکی یک عامل خطرزا برای شکل گیری این اختلال در افراد هستند.

محققان همچنین عوامل دیگری را شناسایی نموده اند که ممکن است باعث بروز علائم اختلال شخصیت پارانویید در سنین نوجوانی و عظیم سالی شوند. این عوامل شامل زیر هستند؛

  • غفلت کردن عاطفی
  • غفلت کردن جسمی
  • غفلت در نظارت
  • عصبانیت شدید یا بی اساس والدین

تحقیقات بیشتری برای کشف علل و عوامل خطرساز بروز این اختلال ضروری است.

  • راهنمای تشخیص و درمان اختلال شخصیت وابسته (DPD)

درمان

محققان به تازگی مطالعات در مورد اختلال شخصیت پارانویید را شروع نموده اند، بنابراین در حال حاضر اطلاعات کمی درباره درمان این بیماری در دسترس است.

هیچ گونه آزمایش بالینی درباره این اختلال شخصیتی صورت نگرفته و اطلاعات چندانی در این خصوص در دسترس محققان نیست دلیل آن هم این است که در حال حاضر این مسأله از نظر پزشکان از اولویت بالایی برخوردار نیست و تعداد شرکت نمایندگان داوطلب هم برای این نوع آزمایش ها کم است.

با این حال، متخصصان روان پزشکی و روان درمانگران عموما گزینه های درمانی زیر را برای افراد مبتلا به اختلال شخصیت پارانویید در نظر می گیرند.

دارودرمانی

سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) هنوز هیچ درمان دارویی را برای این اختلال شخصیت تأیید ننموده است.

بعضی متخصصان پیشنهاد نموده اند که اختلال شخصیت پارانویید را با همان درمان های دارویی که متخصصان بهداشت روان برای درمان اختلال شخصیت مرزی (BPD) استفاده می نمایند، درمان نمایند. پیش فرض این امر این است که این دو اختلال دارای ویژگی های تشخیصی مشابه مانند خصومت و پرخاشگری نسبت به دیگران هستند.

اگرچه سازمان غذا و داروی آمریکا هنوز هیچ دارویی را برای درمان این اختلال شخصیتی تأیید ننموده است، اما متخصصان بهداشت روان ممکن است داروهای زیر را برای کاهش حالت های پرخاشگری تجویز نمایند:

  • داروهای ضد روان پریشی
  • داروهای تثبیت نماینده های خلقی
  • داروهای ضدافسردگی

با این حال، در یک مطالعه که در سال 2017 انجام شد اشاره شد که تأثیرات این داروها بسیار اندک است و تأثیر چشمگیری روی کاهش علائم بیمار نمی گذارند.

  • همه چیز درباره مشاوره روان شناختی غیر حضوری و درمان آنلاین

روان درمانی

همانند روش دارودرمانی، پزشکان اطلاعات زیادی درباره تأثیر روان درمانی بر روی اختلال شخصیت پارانویید ندارند.

با این حال، بسیاری از روان پزشکان بر این باورند که درمان شناختی رفتاری ممکن است به کاهش علائم این اختلال یاری کند و بعضی مطالعات موردی هم استفاده از آن را تأیید می نمایند.

هدف کلی از درمان این است که

  • شخص را تشویق کند که به دیگران اعتماد بیشتری کند.
  • فرد را از زیر سؤال بردن وفاداری اعضای خانواده و دوستان نزدیک منصرف کند.
  • از سوء تعبیر اظهارنظرهای معمولی به عنوان تهدید یا توهین توسط شخص جلوگیری کند.
  • مانع از واکنش همراه با عصبانیت فرد در برابر توهین های ادراک شده گردد.
  • شخص را تشویق کند که نسبت به دیگران بیشتر بخشنده و باگذشت باشد.

عوارض

اختلال شخصیت پارانویید یکی از دلایل اصلی معلولیت روانی و ناکارآمدی در ایالات متحده است. این اختلال می تواند کیفیت زندگی فرد را کاهش داده و بر روابط فرد با خانواده، دوستان و همکارانش تأثیر منفی بگذارد.

این اختلال می تواند در قالب پرخاشگری و خشونت نسبت به دیگران ظاهر گردد. در نتیجه، افراد مبتلا به این اختلال ممکن است از نظر اجتماعی منزوی و افسرده باشند.

تعیین نیست که آیا میزان خودکشی در افراد مبتلا به اختلال شخصیت پارانویید بیشتر است یا خیر. با این حال، این اختلال شخصیت اغلب در کنار سایر اختلالاتی رخ می دهد که با افزایش خطر خودکشی ارتباط مثبت دارد.

جمع بندی

راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی از سال 1980 اختلال شخصیت پارانویید را در بین اختلال های شخصیتی درج نموده است. با این وجود، بسیاری از متخصصان حوزه سلامت روان هنوز با این اختلال آشنایی چندانی ندارند.

افراد مبتلا به اختلال شخصیت پارانویید تمایلی به شرکت در مطالعات بالینی ندارند. بسیاری هم در برابر مشاوره با روان درمانگر یا روان پزشک و دریافت معالجه مقاومت می نمایند.

در حال حاضر، درمان های مؤثر زیادی برای اختلال شخصیت پارانویید وجود ندارد. بعضی مطالعات موردی نشان می دهد که روان درمانی ممکن است به کاهش بعضی از علائم این اختلال یاری کند. با این حال، تحقیقات بیشتر برای ایجاد راهکارهای درمانی مناسب ضروری است.

منبع: Medical News Today

منبع: دیجیکالا مگ

به "راهنمای تشخیص و درمان اختلال شخصیت پارانویید (PPD)" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "راهنمای تشخیص و درمان اختلال شخصیت پارانویید (PPD)"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید